Følelsen av tomhet....

Uret viser 23.15. For ein knapp halvtime sidan blei Champions League semifinale kamp 2 mellom Milan og mine engelske venner blåst av. Resultat: 3-0 til Milan, 5-3 sammanlagt, og avansement til finalen for italienarane. Me er utslått....det såg så lyst ut etter sist tirsdag med 3-2 seier på overtid, og ein finale blinkande i det fjerne, 8 år sidan sist.

Denne karen scora 3-2 målet :)

Slik skulle det ikkje gå. Milan tok leiinga etter 11 min, og då ringreven Seedorf la på til 2-0 etter 30 min etter ein førjulspresang frå vår argentinske venstreback, fann eg ut at dette ikkje var vår kveld. Dei raude djevlane sitt spel var stilleståande og fantasilaust, og særs få sjansar blei produserte.

3-0 kjem på ei kontring 12 min før slutt.

Kampen blir blåst av.

Tomhet....

Slik føler ein seg då (sjølv om ein ikkje spelte kampen)

Men me skal reise oss. I år blir det sannsynligvis ligagull etter 4 års pause, og kanskje attpåtil ein FA-cup seier mot rubel-Chelsea :)

Keep the red flag flyin' high, 'cause Man United will never die!

God natt :)

men bloggen var ikkje død....

Hordar av lesarar har den siste månaden uttrykt bekymring grunna manglande oppdatering på bloggen, og lurar på om forfattaren er sunken i jorda. Det er eg slett ikkje, kjære alle dykk. Eg er frisk og rask (vel....i alle fall frisk) og har fått oppleva mykje dei siste vekene, for ikkje å seie månadene. Har diverre ikkje vore flink til å leggja ut på bloggen i denne tida, men frå no av skal det bli ei radikal forbetring. Leser ofte bloggane til mine kjære venner, og tanken: "dette er ein kjekk blogg, denne blir oppdatert ofte, denne er gøy å lesa" dukkar (ofte) opp. Så tenker eg at eg er altfor dårlig til å oppdatera min, og at eg bør bli flinkare til å oppdatera, slik at folk kan få lesa om alle dei kloke tankane eg har og alt det spennande eg opplever i mitt fartsfylte liv.
Frå no av skal ord bli til handling. I ein bisetning bør det nemnast at det er lurt og utviklande å la skrivekløen få utlaup av og til, særleg dette året då eg har skrive skuleoppgåver sjeldnare enn det regnar i Atacama-ørkenen. Gje meg gjerne positiv eller negativ kommentar på dette innlegget. Tilbakemelding er kjekt å få...då ser eg og at det faktisk er folk som er innom denne bloggen av og til. No når den skal oppdaterast oftare, er det ingen grunn til å droppa besøka :)

For å heidre nynorsken som skriftspråk og målform, skal eg skrive dette innlegget på skikkeleg nynorsk, og ikkje Norheimsund-dialekt slik eg vanligvis gjer. Sist gong eg skreiv noko på nynorsk er frykteleg lenge sidan, og skrivefeil kan derfor førekoma.
I år har eg bokmål som målform av to grunnar:

1) Når alle pensumbøkene og så og sei det meste av litteratur og kultur i Oslo er på bokmål (bortsett frå Noregs Mållag då - men dei har eg enno ikkje besøkt), blir det fryktelig vanskelig (sjå der ja....det heiter sjølvsagt "frykteleg" og "vanskeleg" på nynorsk...eg er i ferd med å mista ein del av min eigen identitet...) å måtte skrive på ei anna målform. Litt same problemet trur eg ein del psykologi-studentar kan ha når dei skal skrive oppgåver; her er lærebøkene på engelsk. Det blir litt sånn som å spele keeper på fotballtreninga, medan ein blir satt på venstrekanten i kamp....

2) Sjølv om eg har budd sånn ca 15 år i hjartet av Hardanger, der nynorsken har stått sterkt, har eg sidan vidaregåande vore betre å skriva sidemål (bokmål) enn hovudmål (nynorsk) - omtrent 1 karakter betre. Dette har mykje med at ein blir påverka av at media inneheld sånn ca 98,4% bokmål (minst), sjølv om nynorsken skal visstnok ha ca 20%. Ta film/tv-teksting til dømes....kor mange seriar/filmar kan du hugse å ha sett teksta på nynorsk (bortsett frå "Med hjartet på rette staden")??? Når det gjeld denne serien, er det nærast fascinerande at så mange folk i dagens tidsklemte samfunn, spesielt vaksne i sin beste alder, flokkar seg rundt tv-skjermen laurdagskveldane kl 21.30 år etter år. Ifylgje den norske kulturen skal ein helst vere ute på byen på denne tida og helst drikka litt for mykje i løpet av kvelden og natta. Har du nokonsinne sett ein pub med storskjerm som viser "Med hjartet på rette staden" ein laurdagskveld?

Noko som trekkjer stort med denne serien, må først og fremst vere at den føregår på landsbygda. Aaah...landsbygda...ute på landet....dette bringer gode assosiasjonar hjå dei fleste. Ro og fred, fjernt frå storbyens mas og tidsklemma, landsbygda lokkar fram romantiske førestillingar om eit bekymringslaust liv, bunad, mjølkekyr og norske flagg vaiande på ei stang i midten av tunet pa garden, medan ungane spring rundt og leikar. Bygda er ein trygg stad der alle kjenner kvarandre, og det skjer lite kriminelt. Når det først skjer noko, er det relativt enkelt å oppklare, sidan miljøet er såpass oversiktleg.

For det andre må det vere at serien er teksta på nynorsk. Sjølv om mange av tv-sjåarane forstår heller lite nynorsk, er alle einige om ein ting. Nynorsk er "ekte vare," nynorsk er autentisk. I den nasjonalromantiske draumen er bonden ein kar med flott bunad, han har mange mjølkekyr og mange budeier (som også har bunad), og han talar nynorsk. Garden ligg fint til mellom fjord og fjell. Lite er meir autentisk og eksotisk enn bygdefolk som talar nynorsk.



Det blir ikkje meir nasjonalromantisk enn dette :)



















Alt i alt kan me konkludera med at nynorsken framleis har ein viss appell til folket, sjølv om mange ausar ut eder og galle over målforma og bruker meir tid på å kritisera sidemålsordninga enn å gjere meir nyttige ting (til dømes gjera lekser, engasjera seg politisk, eller vera heime ein laurdagskveld for ein gongs skuld og sjå "Med hjartet på rette staden saman med foreldra sine).

Vel, dette kan me trygt kalla ei slags avsporing....no kjem det eg opprinneleg hadde tenkt å skriva om....








USA er eit sprøtt land. Ser du ei sær eller oppsiktsvekkjande nyhende når du surfar på nettet, er sjansen urovekkjande stor for at dette har skjedd i USA. Landet har ca 5% av verdens befolkning, men eg tør tippa på at det er grovt overrepresentert (ein stad mellom 50% og 75%)på nyhendefronten når det gjeld voldelige og sprøe ting. No for nokre dagar sidan klikka det fullstendig for ein student der borte. Han drepte over 30 personar. Denne saka er dessverre ikkje eineståande; liknande saker har skjedd med jamne mellomrom borte i Statane.

No ei litt meir lystbetont sak frå "over there":

http://www.vg.no/pub/vgart.hbs?artid=172033





Eit esel som må i vitneboksen! Kva gjer du meg??? Berre amerikanarar kan finna på noko slikt. Når eselet først må trekkast fram i rampelyset, med negative psykiske ettervirkningar dette kan gje for eselet, må det sjølvsagt ta seg godt ut. Og det går ikkje an å ta seg betre ut enn med det amerikanske flagget rundt halsen. God Bless America...


Eg har budd i USA. Då veit du det.

God natt! :)

Fest og moro i kollen m.m

Jaja, då e det omsider klart for ein oppdatering. Grunnane til at det har tatt 2 månader e mange; problem med innlogging til blogger, maskina har låst seg fleire gonger når eg har skrive innlegg + at eg har vore litt giddalaus. Her e ihvertfall nyaste oppdatering:

16.-17.mars skjedde ein av årets større sensasjonar. Blix kom stormande heim på fredagen rundt middagstider og utbasunerte at han skulle ut på tur og overnatta langs Holmenkoll-løypene. For dei av oss som kjenner Blix er det ingen hemmelighet at Stavanger-gutten med dei dyre D&B-skoa har heller lite friluftserfaring. På ein skala frå 1-10 ligge han nederst. Det e heller ingen hemmelighet at me andre gutta (JT, LT og meg) sjelden e ute i naturen med sekk og sovepose - me KRIK-gutta frå 05/06-kullet har tross alt eit rykte å ta vare på!

Kva hadde skjedd med Blixegutten???? Spørsmåla surra gjennom hodene våre. MF-Jon hadde drive og overtalt han heile veka, og omsider hadde Blix slukt agnet rått. Det må nevnast at det meste av utstyret og kleda Blix tok med seg på turen, fekk han låne av Jon.

Full av iver prøvde Blix å hause oss opp til å bli med. Eg tenkte: "Why not? Dette e ein once in a lifetime sjanse," og sa ja. Tross store protestar og usaklige argument frå dei to andre pakka me og gjorde oss klare. At Blix ikkje e særlig turvant, fekk me nok ein bekreftelse på då me ferska han i å pakka ned ein porselenskopp han hadde tenkt å bruka ute :)




Litt seinare sto me på Majorstua t-bane, klare til tur. Sammen med Jon og fleire andre rutinerte turgåarar kom me etter kvart fram til Jon's spot, med orkesterplass til skiløypa.


For dei som ikkje har vore i Kollen kvelden før verdenscuprennet; det e ein kjempestor folkefest med innslag av store mengder ildvann. Mengder av menn i sin beste alder som forlet kone og barn for eit par dagar for å ha skikkelig guttetur i skogen. Boomblastere dundret overalt, og stemninga va høg. Me traff masse festlige folk denne kvelden; folk som hadde med seg motorsager, folk som dreiv og hogga ned greinene dei satt på, og sist men ikkje minst Vegard. Vegard va ein artig kar med kjappe replikkar og fine dansemoves. Etter mykje prat blei me invitert bort til snøborga han og gjengen hans hadde bygd.




Odd Magnus og ein barnevernspedagog med stor trang til å synge barnesangar. Odd Magnus til venstre.











Henrik sammen med ein ny venn


















Dette blinkskuddet av eit bilde ser noko suspekt ut med tanke på kva underteikna har i hendene/fanget, men eg vil dementera alle rykter som må ha oppstått. Den einaste drikka eg rørte denne kvelden var vann & kakao. Vegard (til venstre i bildet) insisterte på at eg sku helda drikka hans mens han skar opp spekelår til servering. (Sitat Vegard: "det er to ting asylsøkere liker å få. Det ene er kniver, det andre er spekemat") Ufattelig ka visdomsord som ein kan komma med når ein e i slaget :-P






Blix fekk håndhilse på skilegenden Oddvar Brå. I år e det 25 år sidan han brakk staven i VM, og i den anledning va han og fleire av gamlegutta frå -82 og festa og mimra om gamle dagar.
Møtet med Brå gjorde mildt sagt stort inntrykk på Stokka-gutten :)








Etter fleire timar i festlig lag var det på tide å få litt søvn. Før avreise hadde underteikna grua seg litt til dette, då soveposen min ikkje akkurat e beregna for bruk vinterstid. Men rett før avreise frå Majorstua fekk eg låna ein skikkelig FIX-sovepose av Blakstadheias store datter (takk, Karianne!), så eg sov godt inne i lavvoen, til tross for at eg låg klint oppi ein halvvåt teltduk pga Blix sitt plassbehov. Før han sovna, presterte Blix å vrenga soveposen sin, men villmarkens store sønn Jon tok affære og vekte gutten og fekk han til å ordne opp. Godt å sjå at min sambuar e i trygge hender.

No e det ganske seint ein mandags kveld, og for ein flittig student e det på tide å finne køya, så får han heller skrive meir på dette innlegget ein annen dag :)

Årets første skitur!!! og ei bra helg forøvrig :)

Chris glise rått (kanskje visste han allerede utfallet av Arsenal-United seinare på kvelden?)




No tar det heilt av her.....2 innlegg på ein dag....


hehe...









Anyway, idag var det duka for sesongens første skitur. Tobias "Tobbe" var initiativtakar til happeningen.




Sted: Frognerseteren. Under 40 min med t-bane frå Grønland og tjukkaste Oslo e me oppe i høgden. Ein heilt annen verden. Skog og snø, haugevis av skiløyper. Oslo seems like a place far far away, men dette e faktisk i Oslo. Me labbar i vei. Eg, Arne, Chris, Lena, Tobias og Knut (Sagavoll 04/05). Det snøer fremdeles. Masse folk e ute og går. Godt føre. Herlig :)

Stoppa ved Nordmarkskapellet og sette oss inn i varmen. Kakao, sjokolade, kjeks m.m kom på bordet....meget bra! :)















Gjengen: frå venstre; Tobias, Chris, Lena, Knut & Arne





Då eg kom heim, va alt ved det gamle. Ein satt framfor PC'n, Tv'n sto på, og Blix vandra sløvt rundt. Deretter reiste me ein gjeng opp til Grefsen der det va duka for storkamp mellom Arsenal og Man Utd. Rooney putta etter lang tids tørke framfor mål, og ting såg meget lyst ut til 10 min før slutt. Så, opp av intet dukke ein nederlandsk formspiss opp og utlikne til 1-1. Damn!
Denne karen fekk forøvrig brudd i beinet i det han scorte.....til pass for han...dusten :P
Så, som eit spark rett i pungen, fikse ein arrogant og sleazy franskmann seieren til Arsenal 3 min på overtid til stor fortvilelse for majoriteten av gjengen på Grefsen, med unntak av Chris.
Meget dyster stemning, selv ikkje ein babb på Bislett klare å døyva skuffelsen. Men onsdag, ny kamp, nye mulighetar. Må forøvrig retta ein stor takk til Liverpool, som sørga for at avstanden ned til Chelsea ikkje skrumpa inn :)

Ellers i helga har både Peder, Andreas Lunde og Svein Ivar (frå norheimsund) vore på besøk. På lørdag var også Knut O, Chris, Anders M, Bjørn, Frantz og Pål Anders innom. Fyrte igang playstation-turnering i pro evolution soccer 6 (PES). Mange fantastiske kampar med høg nerve! Radarparet frå Norheimsund (Erlend/Svein Ivar) drog i land seieren til slutt, 1 poeng framfor Frantz/Lars Tore. Anders M gjorde ein strålande debut i PES - med mange flotte raid, innlegg og driblingar - ei kommande stjerne rett & slett. Ny turnering vil bli fyrt igang i nærmaste framtid, då helst med 8 lag (16 spelarar).
Etterpå va flesteparten av gutta ute og åt på Bari Pizza i Torggata etter tips frå Pål Anders. Denne restauranten kan anbefalast :)

Alt i alt ei meget bra helg. No e det duka for ei ny veke på MF. Bibelprøve på fredag for dei som skal ha mappevurdering. For oss som ska ha klausur-eksamen, kan me slappa meir av. Satse anyway på å fortsetta trenden eg starta på i sist veke med trening og sunnare livsstil :)
Kvelden no ser ut til å bli avslutta med PES :)

Theatre of dreams....

Oh! We're going to Old Trafford, oh, to England!

We're gonna watch man united, on the theatre of dreams (melodi: "we're going to ibiza")

Mandag 8.januar kl 23.54 - incoming call

K.A: du....ska'kke være med på united-kamp da? om mindre enn 3 uker, på Old Trafford. FA-Cup mot Portsmouth.

Erlend: Oi! Det høyres fristande ut.

Samtalen forløper videre, to fotballfrelste gutar bestemme seg for å reisa.

Mindre enn eit døgn etter....billettar og flybillettar bestilt :)

Ja, om mindre enn 5 dagar reise me. Eg og K.A (Kaare André) på ein skikkelig guttetur - til Englands største fotballstadion (over 75.000) for å sjå favorittlaget vårt - Manchester United. Min første United-kamp noken sinne, K.A sin første på Old Trafford. Lørdag 27.januar kjeme til å bli ein heilt spesiell dag i det me står framfor Old Trafford, ein av fotballhistoriens mest kjente arenaer, banen til ein av dei mest kjente og sagnomsuste fotballklubbane i verden. Fytti! :)

Sitat K.A: "Den eneste gangen du får se meg gråte, Erlend, er når vi står utenfor Old Trafford før kampstart."

Det kjeme til å bli heilt rått. Håpe United klare å reisa seg etter dagens blemme mot Arsenal, som gjere at Russeren sin klubb (Chelsea) fremdeles e usle 6 poeng bak. Men på lørdag e det cup, og som Arne Scheie har sagt: "cup er cup". Alt kan skje. Portsmouth e eit av dei bedre laga i England. Dei har 2 tidligare Arsenalspelarar på laget, Kanu og judas-Campbell. For ikkje å nevna tidligare Liverpool-keeper David James, som har eit vanvittig høgast-nivå og eit like vanvittig lågast-nivå...ein av verdens mest ustabile keeperar (skjønt etter han forlot Liverpool for mange år sidan og kutta ut Playstation-spelinga ut i dei seine nattetimar - førte til at han sleit med å sjå ballen på innkommande innlegg i boksen) har blitt stadig meir stabil. Håpe at ingen av desse 3 har dagen :D

17.15 lokal tid brake det laus denne dagen.

Dagen etter blir det pilegrimsferd til Megastore - United-butikken på Old Trafford + museet.

Men, først står mykje planlegging for tur. Bagasje må pakkast, kart må lesast, songar må øvast på, og helst bør me øva oss litt på engelsk også (på denne fronten e det tynt) :)

Så slå på tv3 kl 18.15 på lørdag. Kanskje du får sjå to kjentsfolk på ein engelsk tribune synga med sine vakre røyster og slenga ut nylig erverva lokale gloser til dommaren og Portsmouth-spelarar :)

Gledelig jul!!!

Med dette innlegget vil eg ønska alle ei velsigna og fredfull jul og gode dagar sammen med familie og gode venner! :)

No er julafta nylig over....Denne dagen gjekk, som 24.desember alltid pleier å gjere, ganske fort. Plutselig var den over. Berre 364 dagar igjen til neste gong.
Litt rart å tenka på alle dei drøssevis av små og store forberedelsar ein gjere/må gjere til denne eine dagen i året....
Anyway e det ein herlig dag. Ein står opp, ete ein god frokost og sette seg ved tv'n, ofte i selskap med andre familiemedlemmer. I år såg eg faktisk "3 nøtter til askepott" for første gang på særs mange år. Deretter e det julegrøt med familien, før det bære av sted til kyrkja. I år var det rekordtidlig julegudstjeneste her; kl.15!!!! Etterpå bar det heim til hyggelig samvær med familien, mormor og 1 stk slipspynta stilfull svart hund :)

Maten på julaften (elle julafto so me lokale seie) e eit kapittel for seg sjølv. Store mengdar pinnekjøtt, poteter og kålrabistappe - magnifique!! :D (torsk og lutefisk e berre tull!!) Deretter gele, molter og krem til dessert, og seinare på kvelden is, kaffi og kaker :)

Etter ein tradisjonsrik julemiddag, kjeme eit høgdepunkt for dei fleste; gaveopning!!! Samtidig kan det ve på sin plass å retta ein advarande peikefinger mot alt gaveståket. Hovedpoenget med jula er at Jesus kom ned til jorda for over 2000 år sidan for å frelsa oss :) Dette poenget e det dessverre mange som ikkje bryr seg nevneverdig om - i staden for e gaver, gaver, gaver blitt det viktigaste. Fleire kjøper ekstremt dyre gaver, f.eks. Ferrari (http://www.vg.no/pub/vgart.hbs?artid=146748) eller smykke til 270.000 (huske ikkje kva nettavis det sto i).
Gaver e vel og bra, men tenker ein seg litt nærmare om, kunne ein kanskje brukt litt av gavebudsjettet på ein litt annan måte...

Ein ting ein ikkje alltid tenker over no i denne gledens høgtid, e at det ikkje e alle so har det like bra som dei fleste av oss, verken her i landet, og ikkje minst i resten av verda. Eg e utrulig heldig - kan feira jul sammen med ein fulltallig, frisk familie i eit trygt land. Me har det godt og varmt i huset, og meir enn nok mat på bordet. For alt for mange andre menneske e virkeligheten totalt annleis no i denne høgtida.....dårlig økonomi, rusmisbruk, einsomhet, bustadløyse, krig, sjukdom, død osv e dessverre dei harde realitetane for mange....
Tenker ein seg litt om, gjer det då ikkje so mykje om ein ikkje fekk akkurat det ein ønskte seg til jul...

No i desse gavetider kan det også vere lurt å tenke på om ein kanskje sku gitt ein liten slant til folk som ikkje akkurat har i overflod. Når ein har råd til å svi av tusenvis på presangar, har ein råd til å gi frå seg noken kroner i t.d Frelsesarmeens julegryter i tillegg. Var på julehandel i bergen den 22....kasta noken kroner oppi gryta, men sett i forhold til kva eg brukte på presangar + ting til meg sjølv den dagen, var det lite, altfor lite...

På julegudstjenesta var det kollekt ved utgangen. Den gjekk til Kirkens Nødhjelp. Ifølge mor & far (som sto med bøssene) var det ikkje akkurat store summar som kom inn....Trist, i og med at kyrkja var stappa full...og på denne dagen bør det vere mulig å gi ein god slant til ein organisasjon som i jula jobbar for at folk som ikkje har ein god heim med middag og gaver og familie skal få ei meir verdig og minneverdig jul.... Også ein ting å merka seg at blant dei mange som e i kyrkja omtrent kun på julafta og omtrent aldri ellers i året, var det lite pengar som blei gitt. Hadde kollekten gått til kyrkja sitt lokale arbeid, hadde dette vore litt meir forståelig, men når pengane går til eit so bra formål som dei gjer, burde ALLE kjenna si besøkelsestid. Av alle desse som ikkje såg kollektbøssene/hadde det travelt/hadde glemt lommeboka etc, vil forhåpentligvis ein del ringa noken givartelefonar i løpet av jula/betale ein slant via internett :)

Noko av det eg sette aller størst pris på med jula, er å få vere heime med familien + treffa slektningar og venner. Mange av desse ser eg nesten berre i jula, selv om eg gjerne skulle sett dei mykje oftare. Eg e utrulig glad for min fantastiske familie (+ slektningar) og alle dei utrulig gode og flotte vennene eg har - eg e rett og slett ein vanvittig heldig og priviligert fyr!!!!! :)
Ein av desse kanonbra vennene mine, Arne, har skrive eit blogginnlegg om nettopp dette temaet - stikk ein tur innom www.arneundheim.blogspot.com og les...

Takk for alle flotte presangar, MSN-helsingar, SMS'ar og helsingar eg har fått idag...det har vore med å gjort dagen knallbra. Gud har sannelig velsigna meg rikt :)


God jul, alle sammen! :)

tilbake på gamle trakter....

Har fått gjentekne oppfordringar om å skrive vidare på forrige blogginnlegg, so here it comes :)

torsdag 2.november.....ein Golf rulle inn på parkeringsplassen på Sagavoll. Inni den sitte 1/4 av KRIK-guttane frå det legendariske 0506-kullet. FJORÅRSTREFF!!!!! skjønt det begynner dagen etter, ser me vårt snitt til å komma ein dag for tidlig.
Det føles så riktig då me går ut av bilen. Det e so å ve heime igjen. Heime....på Sagavoll. For denne skulen blei sannelig ein heim skuleåret 2005/06. (for å låna eit sitat frå ein knallbra internatskule i Kvam; Framnes (som forøvrig underteikna aldri gjekk på av ein elle anna merkelig grunn: "Denne skulen er ein heim, og denne heimen er ein skule).

Denne kalde torsdagskvelden....det føltes so ein evighet sio me hadde vore her på Sagavoll sist, men samtidig føltes det som om me nett hadde komme tilbake frå ein ferie, klare til nye veker med lange kveldar, fotball i gymsalen, latter og moro, god mat, uforglemmelige øyeblikk, kort sagt: dagliglivet på Sagavoll :)
Men; om dette hadde vore i fjor, hadde eg gått bort til rommet mitt (G5), låst opp og kasta all bagasjen inn, og så gått bort i dagligstova for å helsa på folket. Men - dette går ikkje i år....eg og Sid bur ikkje lenger på G5....det bur noken andre der!!!! Noken andre! På rommet mitt. Det føles ganske rart....eg e heime, men kan ikkje gå inn på mitt eige rom.... Me tar anyway ein tur inn på Granheim og sjekkar stova. Ifjor var det synonymt med rot, nudelrestar overalt, jalla-plakatar og poker. I år....

Det ser faktisk ryddig ut.....det heng innramma bilder på veggane...noken gitarar ligg framme.. Kjøleskapet e fullt. Ifjor va grunnregel nr.1 på dette punktet: helst ikkje sett noko spiselig i kjøleskapet! Viss du gjer det, er det seriøst stor sjanse for at det forsvinn i løpet av nokon få dagar, og ingen vil innrømma kven som har gjort det. Årets kull har ikkje kjøpt inn eit mini-anlegg frå Europris til å la kvalitetsmusikk strøyma ut i Granheims nederste etasje. På innsida av døra til bøttekottet heng imidlertidig plakaten eg hengte opp der ifjor.....av ein sint ape som sitt i telefonen med haugevis av ark overalt på kontoret sitt....eit symbol på dagens hektiske og stressande samfunn....eit scenario milevis ifrå folkehøgskulelivet....) Bra at noken små spor frå fjoråret er att....


Søndagen tok me ein tur på Granheim 1 og såg på koss jyplingane hadde fare med romma våre. Eg vart mildt sagt sjokkert då eg såg G5. Ingenting, absolutt ingenting på veggane.....ingen bilder, ingen fotballskjerf, ingen simpsonsplakatar, ikkje 15-20 ulike hodeplagg (Sid). Noko med det mest karakteristiske med G5 ifjor var at det var ein god del ting her, rettare sagt: MANGE ting. Rommet med det rare i, blei det kalla. I år.....om ein legg masse godvilje til, kan ein kalla det spartansk. Ikkje TV, 100 DVD'ar, kun eit lite fjerteanlegg, total mengd klede som knapt utgjer 1/27 av garderoben til Sid, ikkje masse dilldall og duppedittar.
Men, verst av alt...i mi tidligare seng var det digre koseputer(!!!!!!) Ikkje særlig maskulint...Huff og huff...koss skal det gå med verden? :D


Granheimsgutta 05/06 samla under fjorårstreffet :)

Det føltes so riktig å vere på Sagavoll igjen. Ein god følelse :) So masse bra folk, so god stemning. Treffa lærarane og personalet igjen. Henga i dagligstova, der utallige timar blei tilbrakt i løpet av fjoråret. Få servert framifrå mat i matsalen. Gå på kiwi og handla snop. Snakka med folk ein ikkje har sett på lenge. Spela fotball i gymsalen.

Helga var himmelsk! Me var i eit jordisk paradis. Helga kunne godt vart litt lenger. Tida går so altfor fort sånne gonger. Det e so masse ein ikkje får tid til. For eksempel ta bilder. Eg e skikkelig lite flink til å ta bilder, og tar altfor få. Dei fleste bildene eg har frå ifjor har eg fått av folk som takk for at dei fekk legga dei inn på pc'n min og brenna dei ut. Ein stor takk til deko (eller dykk som det egentlig heiter). Har ikkje framkalt eit einaste enno....må nesten gjere det snart...over nyttår...masse tomme rammer på rommet som treng å fyllast (og forsovidt hengast opp også).

Men eg fekk ihvertfall tatt noken, og bilde seie som kjent meir enn 1000 ord (dei fleste ihvertfall):

Sjølv om fleire av oss bur i Oslo, er det ikkje alltid me ser kvarandre så ofte. Desse karane var ihvertfall glade for å sjå kvarandre :)

Ein klassikar; fotball i gymsalen. Mange kaloriar blei brent gjennom denne aktiviteten både denne helga og i løpet av fjoråret.

Her e det Lars ("trommestikkebein") Tore som prøve å få ballen forbi Kongens lange tå.

Onde tunger ville ha det til at me tøffe KRIK-guttane ein gong i tida erklærte at me ikkje ville ha jenter med på gymsalsfotball. Dette stemmer slett ikkje; det var ein spøkefull kommentar frå ein kommande stortingspolitikar som blei mistolka av nokre sørlandsjenter med påfølgande boikott av gymsalsfotball siste halvdel av Sagavoll 05/06.

Sindre Rolv med eit eksemplar av det vanedannande og artige spelet Bingo Lie's Quest (nok eit påfunn frå Kjetil, vår ekstremt kreative sivilarbeidar!)

Bjørkheimsgutar. Ikkje la deg lura av dei uskyldige fjesa; desse tre har funne på mange sprell :)

2 stk sunnmøringar. Gjerrige på pengar, men rike på strålande smil og humor. Fantastiske folk! :)

Min kjære roomie frå ifjor; Sindre aka Sid Kolstad. Gjennomført bra fyr, avslappa holdning, stor imøtekommenhet og alltid ein halvvittig replikk på lur. Denne honk'en e ledig, damer!!! :D

To jernkvinner frå FIX - Karianne & Silje H.

Men, kor lenge var Adam (eller Eva og for den saks skyld) i paradis? Søndagen kom, og etter "the last supper" var det eit flott møte nede i møtesalen. Så for me kvar til vårt....for denne gong. Det blir forhåpentligvis fleire gonger me treffe kvarandre igjen. Sindre Rolv opner dørene i heimbygda Oppdal i vinter, og til sommaren har gutta på G5 (eg og Sid) lovd 05/06-festival i Norheimsund :)

Lar dette bildet avslutte dette innlegget; tatt tidlig på søndagsmorgonen. Bildet e ikkje noke utprega spesielt, men syns likevel det e ganske idyllisk, og dermed beskrive Sagavoll med eitt ord; idyll.

Takk til alle sammen for ei himmelsk helg! :)

åh Sagavoll!!!

(OBS! Langt blogginnlegg. Du e herved advart :) )

Første helga i november var eg i Sauherad.


Kor i alle dagar e det? spør du kanskje.


Er det mange sauer der?


Nei, i motsetning til kva kommunenavnet antyder, såg eg ikkje så spesielt mange sauer der ifjor då eg budde der. Sauherad ligg i Telemark, midt i skogen, ca 7 km frå Bø (som sikkert e meir kjent pga Sommarland)


Koffø i huleste budde du i Sauherad ifjor? Ka e det å finna på der? Desse spørsmåla har mange stilt i stor undring.

Vel, hausten 2005 hadde det seg sånn at eg tok Haukeliekspressen til Gvarv (sentrum i Sauherad). Målet var Sagavoll, ein tradisjonsrik kristen folkehøgskule eg hadde høyrt mykje godord om. Her skulle eg leva tett sammen med over 120 andre ungdommar (eller unge vaksne for å ve heilt korrekt) + lærarar og administrasjon det neste året.

Ein veit aldri kva eit år på folkehøgskule vil bringa. Det er noko av det stiligaste ved dette året. Ein kan høyra med andre kva dei har opplevd og gjort på, men DITT år blir ikkje det samme som DEIRAS. Nettopp DITT år e eit stikkord på folkehøgskule.

Du får:
Bli kjent med ein fantastisk gjeng frå alle kantar av landet
Oppleva eit glimrande samhold og flott og trygt miljø
Utfordra deg sjølv på mange måtar
Læra deg sjølv bedre å kjenne
Gjort masse ting du aldri har hatt sjansen til å gjera tidligare
+ masse, masse meir

Eg e glad og utrulig takknemlig for at eg fekk ha MITT år på nettopp Sagavoll.
Egentlig skulle eg ikkje ha gått på Sagavoll 2005/06. Hadde eg ikkje hatt ein lang og god samtale med ein av mine beste venner etter ei korøving juni 2004, hadde eg sannsynligvis aldri gått på Sagavoll. Planen var lagt; etter ferdig vidaregåande 2004 skulle eg på Rauma folkehøgskole i Molde 04/05. Kva eg skulle etter dette, var uvisst. Kanskje militæret, kanskje college i USA.
Svarbrev var sendt inn og påmeldingsavgift betalt. Likevel hadde eg ikkje den rette magefølelsen.....ikkje i det heile tatt. Denne junikvelden prata me om muligheten for at eg skulle ta siviltjeneste i Norheimsund 04/05. Magefølelsen sa meg at eg skulle det. Hadde brent meg fleire gonger før på å ikkje følga magefølelsen (f.eks. ved valg av vgs), so denne gongen bestemte eg meg for å prøva. Telefonar blei tatt, mail blei sendt, avtalar blei gjort.
2004/05: Sivilarbeidar i NIL Hardanger (fotball & bordtennis). Mykje kan seiast om dette året, men går ikkje djupare inn på det no. Til tider lurte eg på kva i alle dagar eg hadde gjort....hadde den "rette" magefølelsen også ført meg bak lyset?

Det nærma seg juletider, og dermed også for å søka seg til noko lurt kommande skuleår. Rauma frista av ein eller annen grunn ikkje lenger. Prata litt med Sindre (Sid) om kva hans planar var. Svaret var kort og godt: Sagavoll!
Hjernen begynte å kverna....Sagavoll....visste om fleire som hadde gått der....internett blei tatt i bruk for meir info. KRIK-linje: eit år med masse moro og haugevis med aktivitetar. Dette høyrtes unektelig lovande ut! Eg søkte, og 1.februar kom eit av dei mest betydningsfulle dokumenta i mr Skeie Langelands liv i posten. Eg kom inn! O jubel, o glede!!! Eg gledde meg skikkelig, og magefølelsen va god.


Me spoler fram til mandag 22.august 2005. Bussen stoppar. Ved holdeplassen står det to voksne menn og smiler. 2 gutar (meg og Sid) og ihvertfall 10 jenter frå Hordaland hopper ut av bussen og dreg ut digre sekkar og bager fra lasterommet. Glade og spente. Glade for at ein lang busstur e over, glade for å vere ved reisas mål. Spente på kva det kommande skuleåret vil bringa.

Middag i matsalen (det første måltidet av veldig mange det neste året).
Så samlas me i gymsalen. Over 120 unge menneske kikker fram på scena. Dei har eit uforglemmelig år framfor seg.

Dagane går. Dei fleste slite skikkelig med å læra seg navna på medelevane. Elevguiden er flittig i bruk hos underteikna. Stemninga løyser seg opp. Folk blir kjent. Latter og moro. :)
Underholdning, fotballkamp mot personalet, skuletur til Teksten Camping, åpningsfest med våre kjære foreldre, Telemarkstur m.m.
Personalet gjer ein kjempeinnsats, dei 4 stipendiatane og sivilarbeidaren likeså.
Sola strålar, dagane går. Ikkje noko lekser, ikkje noko skulemas. God mat står på bordet til måltida, gode madrasser gjer at ein kjeme god utav litt for lite søvn om kveldane.

Sagavoll blir ein heim. Nesten nedtur å reisa heim i høstferien. Desto kjekkare å komma tilbake til Sagavoll og treffa folka igjen.

Fleire stikkord frå første halvår:
- 80-talls party
- Fotballkamp mot Grenland (vinne 5-4 etter å ha ligget under 1-4 etter 50 min). Tidenes beste tribunestemning i nokon kamp eg har spelt.
- Fint vær
- Masse gøy med KRIK-klassen; curling, boksing, spinning, fotball, beachvolley, m.m
- Mange seine kveldar
- Team-building
- Musikal
- Julefest
- Kort og godt: masse gøy! :)

Juleferien kjeme. Godt å komma heim og treffa familie og venner. Moro, god mat, god stemning, fotball og kos :)

2.januar brakar det laus igjen. Tilbake til Gvarv. Tida går for fort, samtidig e det lang tid igjen.

I Gvarv er det enorme mengdar snø, og meir kjem det. Capture the flag, snøleikar og akebrett!

Utover vinteren:
- Telemarksmodul
- Hermon (o lykke!)
- Masse KRIK-moro: skihopp, langrenn, snowboard, ishockey m.m.
- Fremdeles mange seine kveldar
- Kjendis-party
- KRIK-tur til La Santa (tennis, sykling, surfing, bading, sol, fotball og god stemning)

Plutselig e det påskeferie. Shit!!!! Då me kjeme tilbake e det knappe 3,5 veker att.
Året e i ferd med å ta slutt! Dette fantastiske året... Tid: Stopp opp, please! Det gjer den dessverre ikkje :(
Vekene suser avgårde; MYSA-uke, Barnas Dag, linjeveke, foreldreavslutning m.m.

Siste veka.....går rundt og kvir meg til lørdag 13.5. Då ska me bryta opp og gå kvar til vårt. Mange av oss vil treffast igjen ved seinare anledningar, men dette året vil me aldri oppleva maken til.
Felles skuletur, strikkhopping, vasking og rydding er noko av det som står på programmet desse dagane. Dei etterlengta årbøkene kjem. Eit par kveldar går med til å skrive helsingar til alle dei fantastiske folka eg har blitt kjent med.

Så kjem fredagen. Internatene e so godt som ribba. Alle bilder, plakatar, rot og enorme mengder sko er borte vekk. Dagen går. Huske ikkje so masse av det eg gjorde på dagen. Spelte fotball med gjengen kanskje? Beachvolley? Sløva i sola?

Kvelden kjeme. Me sitte pynta til bords. Det siste måltid (for alle samla - noken reiser før dei andre). Eg vil ikkje slutta!!! Kan ikkje alt berre vare litt lenger?? Skulle gitt masse for å gått her til midten av juni, slik som me gjer når me går på "vanlig" skule.
Masse god mat, god stemning, song og latter, mimring og tårer. Siste dag i paradis. Kvelden og natta blir lang....få (om noken) so døgne...alle e trøtte og slitne.....

Morgonen gryr. Er ute og går litt. Ein nydelig morgen! Ironisk nok...fantastisk bra vær på ein kjempetrist dag. Går inn på rommet og tar ein liten lur. Siste timane i den fantastiske senga på G5. Våkne og går mot matsalen. Vidar & Sid ligge og søve i dagligstova (me skulle jo døgna...hehe). Siste måltid i matsalen....

Så e det samling ved Asbjørn-statua. Avskjedssamling. Masse tårer. Klemmar. Eg prøve å helda maska, men det går berre ei lite stund. Me gråter og klemmer kvarandre. Eg grine, samtidig som eg smile. Har fått so utrulig mange flotte venner her, og kvir meg til å reise. Noken vil eg sjå igjen i nærmaste framtid, andre vil det gå lenger tid til eg ser igjen.

Lillesøster Ingrid kjeme. Ho sitte og vente i bilen ei stund. Ser at tøffe brodern vise sine sentimentale sider.

Folk reiser gradvis. Eg e blant dei siste som e igjen. Eg og søster stappe flyttelasset inni bilen. Frå no av e eg ein ex-granheimsgutt. Åh...kjeme til å savna internatet, miljøet, Gvarv, kort sagt alt.

Me kjøre ut frå Sagavoll-porten.

Ein fantastisk del av livet er over. MITT år, som gjekk so altfor fort, og likevel var so innholdsrikt. Mange timar i bil ligg framfor oss. Ingrid kjøre heldigvis. Eg e heilt totalt utslått.....eit digert antiklimaks etter eit vanvittig år. Ein kraftig forkjølelse e i anmarsj...sannsynligvis grunna lite søvn siste vekene.

Eg ser gjennom årboka, minnene kjem veltande fram. Noken tårer dukker opp i augekroken. Eg smiler, takkar Gud for alt eg har fått oppleva dette året, og sovnar.




Fortsettelse kjeme i neste blogginnlegg...

fotball og gøy i bergen

Ja, då va det kanskje på tide med eit nytt innlegg....knappe 3 veke sio sist :D
Fredag for nesten 2 veke sio lot eg Tigerstad vera Tigerstad og vendte nasen mot Bergen.
Etter ei behagelig natt på toget kom eg til vestlandets hovedstad (sorry, Stavanger) tidlig på morgenen. Ferda gjekk til lillesøster nr.3 sitt krypinn like attmed Haukelandshallen. Seinare på dagen blei eg invitert på lasagnemiddag til Ingvild A, Teki-Therese og K2 på Laksevåg, der også Lars H, Sindre R og Jon Z var tilstades. Seinare på kvelden møtte me på Eivind, Lillian og Elise. Utrulig kjekt å treffa igjen gode Sagavoll-venner :)

(No i skrivande stund dukka ein gjeng skrømt opp utanfor døra. Halloween blir stadig meir indoktrinert i Norge. Trick or treat! Fin måte å bli kvitt dei twistane eg ikkje like so godt (Banan & Kokos) :D)

Dagen etter skulle vere den store dagen. Dagen då Brann sku banka Rosenborg og komma opp på like mange poeng med 2 kampar igjen å spele. Kanskje få seriegull til by'n for første gang på 43 år. Stor stemning i Bergen, men under overflata skurra det. Det faktum at Brann hadde kasta bort 10 poengs ledelse på Rosenborg på dei 12 siste kampane og no halsa 3 poeng bak, kunne ein lese på tabellen og i alskens aviser. Dette var den siste sjansen til å bevare spenninga til siste runde.

Men før det braka laus på Stadion skulle to engelske lag i aksjon. To engelske lag som mange av oss føle oss nær knytta til, til tross for at me verken e engelske, kjenne noken so spele der, eller har budd der. Manchester United vs Liverpool. Denne kampen e ein av dei viktigaste i løpet av sesongen....hjertet banke raskare. Etter all sannsynlighet vil humøret bli påvirka i større eller mindre grad av utfallet av denne kampen. Eg trygle høgare makter om at United vil vinna, og helst at Rooney score. Stappfull pub. Avspark. Kampen bølge fram og tilbake. 6 min før pause rulle United opp eit angrep. Paul Scholes, ein beskjeden og rødhåra engelskmann, går på eit lurt løp inn i boksen og avslutte angrepet. 1-0 til dei røde djevlane!!! Ikkje dårlig tima å putte i sin 500.kamp for klubben. Halvparten av puben jublar og smiler, den andre halvparten ergrar seg høglytt, og noken mindre fine gloser finn vegen ut frå morske og blankskalla menn og ut i lufta.
Pause. Underteikna står klemstra inntil ein vegg. Gler seg til neste omgang. Ting ser bra ut.
2.omgang. United det beste laget. Etter 66 min slår den walisiske legenda Ryan Giggs inn mot straffefeltet til Liverpool. Dette e hans 16.sesong som fast førstelagsspelar, og han e snart 33 år. Alderen ser ikkje ut til å tynga, han e i sitt livs form. Ballen går mot Louis Saha, ein franskmann som såg ut til å få United-karrieren spolert av skadar, men beit tenna sammen og kom tilbake i knallform. Liverpool klarere, men ballen går rett opp i lufta. Rio, distre midtstoppar med ustabil konsentrasjon, tar ballen nydelig ned med høgre, finte bort John Arne Klyse, og dunkar ballen i krysset med venstre. 2-0. WOW!!!!! For eit mål!! Rio e ikkje akkurat kjent for å scora masse (det tok over 3 år før han scora sitt første mål for klubben), men dette e andre gongen på rad han score mot Liverpool. United kjøre kampen. Pool-supporterane begynne å resignere. Kamp slutt.

Eg går ut med eit smil :) Favorittlaget sin gode form fortsette. Kanskje det blir seriegull på dei i år. Uansett vil det ikkje ta 43 år til neste gong dei tar det. Går på gudstjeneste i Norkirken og tenke lite på fotball (eit ordtak seie at det e bedre å ve på fotballkamp og tenka på Gud enn å ve på gudstjeneste og tenka på fotball). Fotball får eg tid til å tenka på seinare. Treffe samme Sagavoll-folkena so i går + endå fleire. Dessverre blir det ikkje so mykje tid til prat med mange av dei, for gjengen so åt middag dagen før ska til Laksevåg og sjå Brann-RBK på fjernsynsapparatet.

Det blei lite rød jubel i Bergen denne kvelden

Kampen va fryktelig. Brann virka prega av stundens alvor, gjorde masse feil og kom ikkje til sjansar. RBK tar ledelsen. Bartefolket på tribunen tar heilt av. Pause. Det ser ut som bergenserane må smøra seg med endå meir tolmod i åra framover. Tidlig i 2.omgang får Brann straffe! Men eit lite aber....dei har kun scora på 2 av 6 tidligare i år. Kaptein Andresen står ved merket. Presset på skyttaren i ein sånn situasjon e kjempestort. 19.000 hoiar på tribunen. Ein bom her, og drømmen om gull går etter all sannsynlighet i knas. Midtbaneeleganten bankar ballen i krysset. 1-1!!! Enno e det håp. Brann-fansen synge og heie for full hals, men det hjelpe lite. Rosenborg score både 2-1 og 3-1. Kamp slutt. Gedigent antiklimaks for heile Bergen og andre Brann-sympatisørar. Gullgrossistane frå Trondheim har gjort det igjen. 6 poeng framfor med 2 kampar igjen og mykje bedre målforskjell. Berre SYLtynn teori kan gje gull til coach Mjelde og hans disiplar. Game over. Kanskje det blir gull til neste år....sannsynligvis ikkje (dersom ein ser realistisk på ting). Ordet SKUFFELSE lyse i alle ansikta på Stadion, bortsett frå dei tilreisande i kvite drakter. Eg ergre meg litt, trønderane Øyvind og Sindre kose seg. Men eg va på sett og vis innstilt på at det ikkje kom til å gå i år heller.

Men siden United vant idag, gjorde det skuffelsen noke mindre. Draumen om bergensk seriegull e knust for i år, men draumen om at seriegullet skal finna veien tilbake til Old Trafford leve fremdeles :) Eit par timar seinare sette eg meg på bussen mot det lova landet, heimbygda Norheimsund. Meir i neste blogg...

www.daarliglesedisiplin.no

Idag...idag skulle eg lesa litt pensum....va ihvertfall planen. Men den gong ei. Noken andre so syns at timane berre rase avgårde med ein gong ein kjeme heim frå skule/arbeid? Det gjere ihvertfall eg. Kom heim ca kl 3.....plutselig va klokko godt over 5. Den seriøse og ansvarsbevisste delen av hjernen sa: les pensum! Den mindre seriøse delen av hjernen (den som stort sett alltid vinne) sukka og sa: nei, spel fotball med gutta! Sånn blei det.... Burde hatt litt dårlig samvittighet....men men, det viktigaste e at det va kjempegøy! :) Mykje kjekkare enn å grava seg ned i bibelanalyse og dogmatiske spørsmål. So egentlig angre eg lite.


Fagleg lærdom eller idrett og gøy
sammen med gode venner?
That's the question....





Moralen e vel at lesing kan ein alltid gjera ved ein seinare anledning, mens sjansen til fotball og andre sosiale aktivitetar forøvrig må gripast med ein gong :)

Ikveld rulla Prison Break sesong 2 episode 2 over det ganske land (dei som har tv3 vel å merke)
For ein kongeserie!!!! Anbefale den på det varmaste :) Eit sjakktrekk e å sjå sesong 1 først...so last ned, kjøp dvd-settet, eller lån det av ein god venn, få med deg noken andre, sett deg i godstolen med dugelig med snop - og bli oppslukt av denne fantastiske serien!
Kort oppsummert handle den om ein fyr (Lincoln) som er i fengsel, mistenkt for å ha drept visepresidentens bror. Broren (til han som sitter i fengsel altså - Michael) er sikker på at Lincoln er uskyldig, og lager ein skikkelig detaljert og avansert plan for å få broder'n ut av kasjotten. Dette inkluderer at han sjølv må bli satt inn i det samme fengselet. Her oppstår det mange situasjonar og komplikasjonar som kunne fått einkvar til å miste motet, men Michael gir ikkje opp. Meir vil eg ikkje fortella - sjå den sjølv og gjer opp di meining :)

då va det på tide med ein liten oppdatering ja....

Fytti! Eg e sløv!!! sløv, sløv, sløv. Ikkje berre skulemessig, men ikkje minst å oppdatera denne bloggen. So no tenkte eg det e på tide å gjera eit forsøk. Tar oppdateringa frå bunn til topp (samme konsept so at arabarane, elle e det jødane, so lese frå bakerst i boka og fram :D) Ska heretter bli flinkare (prøva ihvertfall) å oppdatera....ska endra den kjipe layouten litt og, so då blir det bra.

Idag (11.10) blei avslutta på beste vis, med god kveldsmat og ein burk cola, og ikkje minst; eg slo blix i den nyaste farsotten her i Motzfeldts; Pro Evolution Soccer på PS2. Vant 1-0 (at blix hadde 12 skudd på mål (inkl noken sjansar større enn Stillehavet - dårlig sammenligning, men anyway) mot mitt eine, blir berre ein liten parentes i denne sammenhengen). Dette var forøvrig blix sitt 4.strake kveld med tap enten mot meg eller JT...hehe :)

På søndag va det selskap i Kirkeveien for oktoberbarna (Karianne, Ruth Eva og Arne). Mykje folk, god mat og god stemning :)



Tidligare dagar av veke 40 gjekk med til landskamp, sesongstart i indoor, og sist men ikkje minst oppgåveskriving. Oppgåve: Beskriv ulike bibelsyn og drøft Bibelens plass i teologien(!!!) Ei grei oppgåve for relativt oppvakte folk so like å skriva formelt...men ikkje for meg. Den velkjente skippertaksmetoden blei brukt dei siste to kveldane før innlevering torsdags morgen. Resultat: dårligaste innlevering ever etter mitt synspunkt, men men...e ikkje so enkelt å komma tilbake i utdanningsinstitusjonanes knallharde realitetar etter nokre års fråvær :)
Noke av den moroa som venter fram mot eksamen :D

Helga veke 39 va eg på friluftstur (!!!!) med 4 stk frå den tøffe FIX-gjengen frå Sagavoll 05/06. Desse var Sid, Erlend T, Silje S og Karianne T.
Koss skulle dette gå? - sofakrokens mann sammen med villmarkens sønner og døtre... Det gjekk overraskande fint. Helgas største utfordring va et punktert dekk (sitat Sid kvelden før då underteikna kommenterte ein "sivelyd" - "pff...det e bare motoren som kjøler seg ned)) det tok godt med tid og krefter for 2 stk FIX + 1 stk KRIK å få av (mutterane va rusta godt fast, må seiast).
Me gjekk passande langt og sov inne begge nettene. Perfekt for ein ekte KRIK'ar :)
På søndagen slo forøvrig Manchester raude djevlar skjærene frå Newcastle med 2-0. Sunny putta 2 :)


Mandag 25.9 avslutta Oldenborg damelag sesongen med 8-0 seier. Med team Ødegaard/Skeie Langeland har dei vunne 4 av 4 med ein samla målscore på 33-3. Tabellplass: nr 4 med 32 poeng på 15 kampar...mål 82-22 (nest flest scora og nest nest færrast innslupne mål i divisjonen).
Flott jobba, jenter! :)

Søndag 24.9 va me ein gjeng i Tusenfryd. Utrulig masse gøy! Rett og slett :)
Minuset med denne dagen va at Brann tapte for Tromsø, og den bergenske gulldrømmen fekk seg eit alvorlig skudd for baugen :( Men, me leve enno i håpet om at seriegullet for ein gongs skyld ska komma til Stadion :)

Lørdag 23.9 hadde me bursdagsfeiring her i Motzfeldts. Anledninga va underteikna sin 21-års dag (tida berre flyr avgårde :P), men det må i samme åndedrag nevnast at JT fylte 22,5 og Blix og Lars Tore 20,5 på desse tider :) Ca 40 stk, stort sett sagavoll-folk, va innom. Kjekke folk, god stemning, og mykje mat og snop...oppskrifta på ein knall laurdagskveld! Koselig at det kom so mange innom...og tusen takk for alle helsingar, kort og presangar! :)

Bursdag og greier....

Ja, i dag fylte underteikna 21 år(!!!) Fytti so årå går... Dagen blei innleda med fleire forsøk på å overtala Blix til å droppa 1.forelesning på MF i solidaritet med oss andre, men Mr. Riska ville ha seg fråbedt den slags useriøs tull og satte avgårde til MF i høgt tempo :)
Kl 12 kom eg og Lars Tore, mens leilighetens rutinerte fjerdemann dukka opp kl 2. Dagen på skulen va ærlig talt ikkje det mest spennande denne karen har vore med på, men overlevde ihvertfall. Etter endt skuledag spanderte gutta i leiligheten + Chris, Knut, Ole og Arne pizza på Peppes :) Takk ska deko ha, folkens!

Deretter bar det avgårde til Voldsløkka, og dagens Oldenborg-trening bar preg av at eg og K.A hadde hatt heller knapp tid til å forbereda. Seinare på kvelden kom Hanna, Ingeborg Lie, Chris og Knut på visitt. Med seg hadde dei Elisabeth Haugen, so har komme til Tigerstaden for å få litt avveksling frå trønderbartar og høgteknologi i Trondheim.

På lørdag blir det kombinert innflyttingsfest/84,5 års dag her i Motzfeldts gate. Heimelaga kaker vil bli servert. Alle Sagavoll-folk og kjente e hjertelig velkomne. Ta gjerne med litt snop :)

Til slutt vil eg takka for alle dei koselige gratulasjonane eg har fått idag...både på sms, msn, pr telefon og in person. Deko va med på å gjera dagen knallbra! :)

bloggen i gang

Hei! Etter gode anbefalingar frå Jan Tore har eg skaffa min eigen blogg. Her kjeme det til å dukka opp både seriøse og useriøse nyhendeartiklar i ny og ne :)

I dag va MF-gjengen på ekskursjon (ekspedisjon/reise) til ein moské her i Oslo. Det va ganske interessant....sjølv om eg slumra litt i slutten..hehe. Middag blei konsumert på Bislett Kebab, ein kulinarisk opplevelse. Ellers så har Oldenborg Dame 7'er vunne nok ein seier med meg og K.A. ved trenarroret. 14-1 blei det ikveld. Jentene spelte knallbra og gjorde trenarhjartene våre stolte :) Dei 2 andre kampane me har styrt laget har endt med seier 6-0 og 5-1, så trenarkarrieren har virkelig fått ein flying start :)
Brann vant 5-3 mot Sandefjord igår, så kanskje det blir bergensk seriegull for første gong på 43 år!!!! Då ska eg farga håret knall rødt...kjeme til å sjå heilt dust ut, men det vil vere verdt det :)

No nærme klokko seg midnatt, so det e på høg tid å tenka på loppekassen, men først må rommet ryddast littegrann. Go natten! (so blix ville sagt det) =)